مقدمه و هدف: مطالعه حاضر با هدف بررسی رابطه بین سختکوشی تحصیلی علمی و تصورات از یادگیری با نقش میانجی خودکارآمدی یادگیری علوم در بین دانش آموزان دوره متوسطه دوم شهر خرم آباد انجام شد. روش: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش را تمامی دانش آموزان دوره متوسطه دوم شهر خرم آباد تشکیل دادند که با روش نمونه گیری تصادفی ساده 357 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه های سختکوشی تحصیلی علمی (وانگ و تسای، 2016)، خودکارآمدی یادگیری علوم (لین و تسای، 2013) و تصورات از یادگیری (لی و جانسون و تسای، 2008)، استفاده شد. به منظور ارزیابی روابط بین متغیرها از روش مدل یابی معادلات ساختاری استفاده شد. یافته ها: نتایج ضریب همبستگی و مدل یابی معادلات ساختاری نشان داد خودکارآمدی یادگیری علوم بر تصورات از یادگیری و سختکوشی تحصیلی علمی بر خودکارآمدی یادگیری علوم و تصورات از یادگیری اثر مستقیم دارد؛ همچنین، سختکوشی تحصیلی علمی بر تصورات از یادگیری از طریق خودکارآمدی یادگیری علوم تاثیر غیرمستقیمی داشته است. نتیجه گیری: به طورکلی نتایج پژوهش حاضر نقش متغیرهای انگیزشی و شناختی را در تبیین تصورات از یادگیری مورد تائید قرار داد که دربر دارنده تلویحات سودمندی برای فرآیند یادگیری علمی است.

هدف هدف این پژوهش بررسی رابطه باورهای معرفت شناختی علمی، انگیزه و خودکارآمدی یادگیری علوم با مفاهیم یادگیری علوم در میان دانشجویان رشته های علوم پایه دانشگاه ارومیه بود. روش بدین منظور تعداد 339 نفر (167 دختر و 172 پسر)، از دانشجویان رشته های علوم پایه به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند و پرسشنامه های باورهای معرفت شناختی علمی (SEB)، انگیزه یادگیری علوم (MLS)، خودکارآمدی یادگیری علوم (SLSE) و مفاهیم یادگیری علوم (COLS)، جهت جمع آوری داده های پژوهش مورداستفاده قرار گرفت. یافته ها نتایج نشان داد مفاهیم یادگیری علوم می تواند به وسیله ابعاد باورهای معرفت شناختی علمی و خودکارآمدی یادگیری علوم به شکل معناداری پیش بینی شود. همچنین، نتایج نشان داد بین ابعاد توجیه پذیری و پیشرفت باورهای معرفت شناختی علمی با بعد سازندگی مفاهیم یادگیری علوم رابطه مثبت و معناداری وجود دارد، اما بین زیرمولفه های منبع و اطمینان با بعد تکثیر مفاهیم یادگیری علوم رابطه معناداری یافت نشد. علاوه بر این، بین بعد تکثیر با انگیزه یادگیری علوم رابطه معناداری یافت نشد، اما بین بعد سازندگی با انگیزه یادگیری علوم رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین، بین خودکارآمدی یادگیری علوم با مفاهیم یادگیری علوم رابطه مثبت و معناداری مشاهده گردید. نتیجه گیری به طورکلی نتایج پژوهش حاضر نقش متغیرهای انگیزشی و شناختی را در پیش بینی و تبیین مفاهیم یادگیری علوم مورد تائید قرار داد که تلویحات علمی سودمندی را در فرآیند انگیزش و یادگیری علمی فراگیران در بر دارد.

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه جو یادگیری و خودکارآمدی معلم با پیشرفت تحصیلی درس علوم با نقش واسطه گری نگرش به علوم انجام گردید. شرکت کنندگان در پژوهش شامل 300 نفر از دانش آموزان دختر و پسر کلاس ششم مقطع ابتدایی شهرستان بهبهان و همچنین معلمان آنها که 50 نفر بودند، می باشد. این دانش آموزان به وسیله پرسشنامه نگرش به علوم اکپینر و همکاران (2009)، پرسشنامه جویادگیری ویلیامز و دسی (1996) و آزمون پیشرفت تحصیلی علوم ارزیابی شدند و معلمان آنها به پرسشنامه باورکارآمدی تدریس علوم (1990) پاسخ دادند. د یافته های حاصل از نتیجه رگرسیون و تحلیل مسیر نشان داد که جویادگیری به صورت مثبت و معناداری پیش بینی کننده ی پیشرفت تحصیلی علوم در دانش آموزان بود اما خودکارآمدی معلم با دو بعد خودکارآمدی فردی درتدریس و پیامد آموزشی علوم، پیش بینی کننده ی معنادار پیشرفت تحصیلی نبودند و همچنین جو یادگیری به صورت مثبت، پیش بینی کننده ی معنادار نگرش به علوم بود اما خودکارآمدی معلم پیش بینی کننده ی معنادار نگرش به علوم نبود.

مقدمه: تعهد تحصیلی یک عامل مهم در پایبندی دانشجویان به ادامه تحصیل و پیشرفت تحصیلی آن ها است، در این بین نقش باورهای شناختی و راهبردهای یادگیری در تبیین آن قابل بررسی می باشد. بر این اساس مطالعه حاضر با هدف بررسی رابطه خودکارآمدی و راهبردهای یادگیری با تعهد تحصیلی در دانشجویان انجام شد. روش کار: این پژوهش یک مطالعه توصیفی-مقطعی می باشد که در سال تحصیلی 99-1398 انجام شد. جامعه پژوهش را دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان را تشکیل می دادند. به روش نمونه گیری سهمیه ای و با استفاده از فرمول کوکران 300 دانشجو در این مطالعه مشارکت داشتند. داده ها با استفاده از مقیاس خودکارآمدی تحصیلی دانشجویان اوون و فرومن، پرسشنامه راهبردهای یادگیری خودتنظیمی پینتریچ و دی گروت و مقیاس تعهد تحصیلی هیومن-ووگل و رابه گردآوری شدند. تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS نسخه 19 و با استفاده از آمار توصیفی و تحلیلی (همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی) استفاده شد. یافته ها: ضریب همبستگی پیرسون نشان می دهد که تعهد تحصیلی با خودکارآمدی (0001/0=P، 469/0=r)، راهبردهای یادگیری شناختی (0001/0=P، 604/0=r) و راهبردهای یادگیری فراشناختی (0001/0=P، 642/0=r) همبستگی مثبت و معنی دار دارد (05/0>P). همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد متغیرهای پیش بین (ß ) خودکارآمدی (11/0)، راهبردهای یادگیری شناختی (26/0) و فراشناختی (39/0) در مجموع 46/0 از واریانس متغیر تعهد تحصیلی را پیش بینی می کنند. نتیجه گیری: با افزایش خودکارآمدی و راهبردهای یادگیری شناختی و فراشناختی میزان تعهد تحصیلی در دانشجویان افزایش پیدا می کند. توصیه می شود برنامه ریزان آموزش پزشکی به برنامه های آموزشی در این زمینه توجه داشته باشند.

روش آموزش معکوس از جمله روش های فعال در آموزش است. علیرغم اینکه امکان اجرای این روش به ویژه در کلاس های دوره ابتدایی و درس علوم تجربی از لحاظ موضوعی و امکانات آموزشی فراهم است، لکن استفاده از این روش در مدارس بسیار محدود است. هدف پژوهش بررسی تعیین تاثیر اجرای روش آموزش معکوس در کلاس درس علوم تجربی در مقایسه با روش سنتی در یادگیری درس و خودکارآمدی دانش آموزان بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی از نوع طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این تحقیق دانش آموزان مدارس ابتدایی دخترانه شهر تهران که در سال 99-98 و حجم نمونه 90 نفر از دانش آموزان بود که به صورت تصادفی در دو گروه 45 نفره آزمایش و کنترل جایگزین شدند. ابزار تحقیق پرسشنامه خودکارآمدی جینک و مورگان (1999) و آزمون یادگیری درس علوم بود. جهت تحلیل داده ها از آمار توصیفی و آمار استنباطی کواریانس استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که میانگین نمرات آزمون یادگیری دانش آموزانی که روش آموزش معکوس را دریافت کرده اند به طور معنی دار بیشتر از میانگین نمرات دانش آموزانی است که از روش سنتی استفاده کرده اند. روش آموزش معکوس بر خودکارآمدی دانش آموزان نیز موثر بود.

یادگیری خود راهبر از عوامل مؤثر بر سرزندگی تحصیلی و خودکارآمدی دانشجویان می باشد. این پژوهش با هدف پیش بینی پذیری سرزندگی تحصیلی و خودکارآمدی دانشجویان بر اساس یادگیری خود راهبر در دانشگاه علوم پزشکی مازندران انجام پذیرفت. پژوهش حاضر مطالعه ای توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری، دانشجویان پزشکی دانشکده پزشکی ساری به تعداد 1235 نفر بودند. روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای و برای تعیین حجم نمونه از جدول کرجسی و مورگان استفاده شد که 297 نفر در این پژوهش شرکت داشتند، جهت گردآوری اطلاعات از سه پرسش نامه یادگیری خود راهبر، سرزندگی تحصیلی و خودکارآمدی استفاده شد. روایی محتوی پرسش نامه با نظر خبرگان و پایایی آن با آلفای کرونباخ، 91/0 برای یادگیری خود راهبر، 89/0 سرزندگی تحصیلی، 87/0 خودکارآمدی محاسبه گردید. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی و رگرسیون چند گانه و نرم افزارSPSS18 مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که بین یادگیری خود راهبر(555/0) و مؤلفه های آن خود کنترلی(611/0)، خود مدیریتی(540/0) و رغبت برای یادگیری(477/0) با سرزندگی تحصیلی رابطه وجود دارد. بین یادگیری خود راهبر(71/0) و مؤلفه های آن(خود کنترلی(741/0)، خود مدیریتی(640/0) و رغبت برای یادگیری(547/0) با خودکارآمدی دانشجویان پزشکی دانشکده پزشکی ساری رابطه(71/0) وجود دارد. مؤلفه های یادگیری خود راهبر پیش بینی کننده های معنی داری, P<0/05)45/36F= ( برای سرزندگی تحصیلی و هم چنین پیش بینی کنندگی معنی داری, P<0/05)09/25 F= (برای خودکارآمدی دانشجویان بودند. نتایج پژوهش حاکی از اهمیت نقش یادگیری خود راهبر در ارتقای سرزندگی تحصیلی و خودکارآمدی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی مازندران بوده و توصیه می گردد کارگاه هایی برای افزایش یادگیری خود راهبر دانشجویان برگزار گردد.

مقدمه: دانشجویان در دوران تحصیل با موانع متعددی روبه رو می شوند، که این امر می تواند موجب بروز تعلل ورزی در آنان شود و خودکارآمدی تحصیلی آنها را نیز تحت الشعاع قرار می دهد، لذا پژوهش حاضر با هدف اثربخشی آموزش راهبردهای یادگیری شناختی و فراشناختی بر تعلل ورزی و خودکارآمدی تحصیلی دانشجویان علوم پزشکی انجام شد. روش ها: روش پژوهش نیمه آزمایشی و از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. برای انجام این پژوهش 40 دانشجو به صورت دردسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایدهی شدند. برای جمع آوری اطلاعات در پیش آزمون و پس آزمون از مقیاس تعلل ورزی تحصیلی و پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی استفاده شد. برای گروه آزمایش برنامه آموزش راهبردهای یادگیری شناختی و فراشناختی به مدت 10 جلسه اعمال شد. داده های جمع آوری شده از طریق نرم افزار SPSS-23 به روش تحلیل کوواریانس، تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: یافته ها نشان داد که فرضیه های پژوهش مبنی بر آموزش راهبردهای یادگیری شناختی و فراشناختی بر تعلل ورزی و خودکارآمدی تحصیلی دانشجویان علوم پزشکی شهر مشهد مورد تائید قرار گرفته است و دانشجویان گروه آزمایش نسبت به دانشجویان گروه کنترل در پس آزمون به طور معناداری، تعلل ورزی تحصیلی کمتر و خودکارآمدی تحصیلی بیشتری داشتند. نتیجه گیری: بنابراین می توان نتیجه گرفت که آموزش راهبردهای یادگیری شناختی و فراشناختی بر کاهش تعلل ورزی تحصیلی و افزایش خودکارآمدی تحصیلی دانشجویان علوم پزشکی اثربخش است.

مقدمه: خودکارآمدی و راهبردهای مطالعه و یادگیری، با تسهیل یادگیری عملکرد تحصیلی دانشجو را بهبود می بخشد. پژوهش حاضر با هدف تعیین ارتباط خودکارآمدی با راهبرد های مطالعه و یادگیری دانشجویان پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی همدان انجام شد.روش ها: در این مطالعه همبستگی، کلیه دانشجویان پرستاری و مامایی به روش سرشماری انتخاب شدند. داده ها توسط پرسشنامه های «راهبرد های مطالعه و یادگیری» و «خودکارآمدی عمومی» جمع آوری و با کمک آمار توصیفی و تحلیلی تجزیه و تحلیل شد.نتایج: پانصد نفر از دانشجویان پرسشنامه ها را تکمیل کردند (پاسخ دهی 91% بود). بین نمرات خودکارآمدی با هر ده حیطه راهبردهای مطالعه و یادگیری (P<0.01) و بین هر ده حیطه راهبردهای مطالعه و یادگیری (P<0.01) و نیز خودکارآمدی (P<0.05) با معدل ترم گذشته ارتباط مثبت و معنادار آماری دیده شد. تفاوت معنادار آماری در حیطه های نگرش، تمرکز و انگیزش بر حسب جنسیت (P<0.05) دیده شد. نمرات دانشجویان دختر در حیطه های نگرش، تمرکز و انگیزش در یادگیری بهتر بود. ارتباط منفی و معنادار آماری بین ترم تحصیلی با حیطه های اضطراب، پردازش اطلاعات (P<0.05)، نگرش، تمرکز، انگیزش، انتخاب ایده اصلی و راهبردهای آزمون (P<0.01) و همچنین با خودکارآمدی (P<0.01) دیده شد.نتیجه گیری: دانشجویان با خودکارآمدی بالا بیش تر از راهبردهای مطالعه و یادگیری استفاده می کنند. خودکارآمدی موجب پیشرفت تحصیلی آنان می شود و قابلیت یادگیری دانشجویان را بهبود می بخشد.

زمینه و هدف: عدم پیشرفت تحصیلی، یکی از مشکلات عمده در کیفیت مراکز آموزش عالی کشور محسوب می گردد که منجر به اتلاف وقت، هزینه و ایجاد مشکلات روحی-روانی و اجتماعی در دانشجویان می شود. مطالعه حاضر با هدف تعیین همبستگی خودکارآمدی تحصیلی با اضطراب یادگیری در دانشجویان پزشکی دانشگاه آزاد اسلامی واحد قم صورت گرفت. روش بررسی: پژوهش حاضر به روش توصیفی-همبستگی بر روی 131 دانشجوی دانشگاه آزاد اسلامی شهر قم انجام شد. نمونه گیری به صورت سرشماری بود. اطلاعات با استفاده از دو پرسشنامه استاندارد خودکارآمدی تحصیلی و پرسشنامه استاندارد اضطراب یادگیری پکران، به صورت خودگزارش دهی جمع آوری شد. داده ها با استفاده از آزمون های آماری توصیفی، همبستگی پیرسون و تی مستقل تجزیه وتحلیل شدند. یافته ها: شرکت کنندگان دارای میانگین سنی 8/2± 2/22 سال، میانگین نمره خودکارآمدی تحصیلی 0/17± 2/104 و میانگین نمره اضطراب یادگیری 6/6± 1/33 بودند. بین سه مشخصه دموگرافیکی جنسیت، وضعیت تاهل و محل سکونت با میانگین نمره خودکارآمدی تحصیلی، اختلاف معنی داری دیده نشد (05/0p). بین خوابگاهی بودن و نبودن با نمره اضطراب یادگیری، رابطه معنی دار نبود (684/0=p). میان معدل تحصیلی و خودکارآمدی تحصیلی، همبستگی مستقیم معنی داری وجود داشت (261/0=r، 003/0=p). همچنین بین خودکارآمدی تحصیلی و اضطراب یادگیری دانشجویان موردبررسی، همبستگی معکوس معنی داری دیده شد (388/0-r=، 001/0>p=) نتیجه گیری: نتایج این پژوهش نشان داد بین متغیر اضطراب یادگیری و خودکارآمدی تحصیلی در دانشجویان، همبستگی معکوس معنی داری وجود دارد؛ بر این اساس باید در جهت رشد باورهای خودکارآمدی تحصیلی دانشجویان به کاهش منابع استرس، آموزش های مقابله با استرس نیز توجه شود.

هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی یادگیری معکوس بر خودکارآمدی و عملکرد تحصیلی دانش­ آموزان دختر پایه ششم ابتدایی دردرس علوم تجربی بود. روش ﭘﮋوﻫﺶ از نوع شبه آزمایشی با پیش­ آزمون و پس­ آزمون با یک گروه گواه می­ باشد و جامعه آماری آن، کلیه دانش­ آموزان دختر پایه ششم ابتدایی شهر تبریز در سال تحصیلی 1402-1401  می­ باشد؛ که از میان آنها، 49 نفر به روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب و به طور تصادفی در دوگروه آزمایش وگواه قرارگرفتند. جهت گردآوری داده­ ها پرسشنامه جینگ و مورگان (1999) و آزمون معلم­ ساخته در ابتدا به عنوان پیش آزمون بر روی هر دوگروه آزمایش وگواه اجرا شد. سپس گروه آزمایش طی 10 جلسه­ ی 45 دقیقه­ ای تحت یادگیری معکوس؛ و گروه گواه تحت روش یادگیری سنتی در درس علوم تجربی قرار گرفتند. بعد از اتمام جلسات، برای هر دو گروه پس آزمون اجرا شد. داده­ ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی (تحلیل کوواریانس) تحلیل شدند. یافته­ های حاصل  نشان دادند که اثر یادگیری معکوس بر خودکار آمدی و عملکرد تحصیلی  مثبت و معنی­ دار است.